Smooth jazz

Można złośliwie rzec, że smooth jazz to taki lekki popowy jazz dla wymagających. Stwierdzenie te jest o tyle bardziej słuszne, że niekiedy w smooth jazzie ciężko doszukać się cech jazzowych – na pewno brakuje tam jazzowej żywiołowości, improwizacji, nietypowych rytmów, czy długich niekończących się jam session. Co jest więc z jazzu? Jazzowe na pewno jest instrumentarium, a co za tym idzie – brzmienie. Smooth jazz różni się też tym od klasycznego jazzu, że zazwyczaj uwzględniony jest w tym gatunku wokalista lub wokalistka, a niekiedy pełni on najważniejszą rolę. Zatem nietrudno się domyślić, że w smooth jazzie częściej spotkamy się z piosenkami niż utworami. Doskonałym przykładem artystki reprezentującej ten gatunek jest Diana Krall, która jak na swój stosunkowo młody wiek zdążyła wydać niezliczoną ilość płyt – zarówno ze standardami jaki i autorskimi utworami. Smooth jazz to również ta muzyka, którą zwykliśmy słyszeć w ekskluzywnych restauracjach lub na statkach w tle, zwykle wykonywaną na żywo na niewielkiej scenie. W Polsce gatunek ten rozpopularyzował słynny prezenter radiowy – Marek Niedźwiecki w audycji smooth jazz cafe, w ramach której zostało też wydanych sporo składanej płytowych o tym samym tytule.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *